Het spel in één zin omschreven

In de Doos van Pandora los je opnieuw met professor in de archeologie Layton en zijn leergierige hulpje Luke al puzzelend een mysterie op.

Wat vonden we goed?

Na het succes van the Curious Village, besloot Nintendo om het vervolg volledig in het Nederlands te vertalen. De vertaling is van een hoog niveau en maakt het spel voor heel wat mensen een pak toegankelijker. Het mysterieuze verhaal rond de Doos van Pandora en de talloze charmante personages en locaties (een luxueuze trein, een plattelandsdorpje en een charmante stad) bieden een aangename achtergrond voor waar het eigenlijk allemaal om draait: puzzels oplossen. Het merendeel van de hersenkrakers is wederom goed gevonden en ook op het vlak van variatie heb je niets te klagen. Met 138 puzzels in het spel, plus vijftien extra (en erg moeilijke) na het uitspelen én enkele uitgebreide minigames, ben je al gauw twintig uur zoet. Voor wie het puzzelwerk wat lastig vindt, zijn er meer dan voldoende hintmuntjes om je een duwtje in de rug te geven. Daarenboven kan je iedere week weer een nieuwe puzzel downloaden! Tot slot vonden we ook de vrolijke grafische stijl en de aangename muziek een vermelding waard.

Wat stoorde ons?

De vertaling mag dan wel degelijk zijn, de Nederlandstalige stemmen zijn gewoonweg afschuwelijk. Daarnaast waren er toch een aantal puzzels die we net wat minder goed uitgewerkt vonden – soms was de uitleg zelfs gewoon niet helder genoeg. Maar onthou dat dit slechts op een handvol breinbrekers betrekking heeft. De ontknoping van de plot is, net zoals in the Curious Village, weer bijzonder absurd en voelde eerder aan als een teleurstellende deus-ex-machina.

Conclusie

Professor Layton en de Doos van Pandora biedt, net als zijn voorganger, licht verteerbaar en – toegegeven – verslavend puzzelplezier, netjes verpakt in een genietbaar, mysterieus verhaal met een knappe audiovisuele stijl. Op naar het derde en laatste deel in de Layton-trilogie!

Score: 4/5