Getest: de Nintendo 3DS

Je hebt ongetwijfeld al heel wat over die beruchte Nintendo 3DS gehoord, zeker sinds de voorbije E3 beurs in Los Angeles. Het probleem is dat het altijd bij dat 'horen' is gebleven: we kunnen op onze computer- of televisieschermen niet de driedimensionale beelden zien die de 3DS ons belooft. Om ons toch een eerste voorproefje te geven, bracht Nintendo de eerste 3DS-modellen naar Amsterdam. Daar kregen we de kans om Nintendo’s nieuwe wondermiddel zelf eens uit te testen. En het verdict is…

Laat ons geen nodeloze spanning opbouwen. Zowat iedereen die de Nintendo 3DS al in zijn of haar handen heeft gehad, beschrijft deze steeds met dezelfde sleutelwoorden. ‘Magisch’. ‘Wonderbaarlijk’. Het was met deze voorkennis en een flink pak kritische terughoudendheid dat ik zelf voor de eerste maal een 3DS in mijn handen had. Maar voor ik het wist, ontsnapten diezelfde woorden mijn mond.

Geen bril op je neus

De 3D-beelden lijken op het eerste zicht meteen realistischer en diepgaander te zijn dan die we al gezien hebben op het grote scherm. Ook al is dit technisch gezien misschien niet zo, er is veel te wijten aan het gebrek van een brilletje. De brilletjes die je in de bioscoop op je neus moet zetten, zitten nogal ongemakkelijk en tonen vaak mankementen. Je wéét ook dat, eens je de bril verwijdert, de 3D-effecten als sneeuw voor de zon verdwijnen en dat het dus allemaal maar vals is.

Tijdens de eerste twee à drie minuten met een 3DS in mijn handen, overheerste het gevoel dat ik gewoon onderworpen was aan een eenvoudige goocheltruc. Alsof ik scheel keek (zo verkrijg je blijkbaar bij sommige beelden ook een soort van driedimensionaal effect). Na die enkele minuten verdween die indruk, die misschien in de eerste plaats te wijten was aan mijn scepticisme, en leek het alsof ik voor de eerste maal in mijn leven een videospelletje speelde.

3D-slider

Onder de demonstraties die we te zien en soms te spelen kregen, vinden we onder andere Kid Icarus: Uprising, Mario Kart, Nintendogs, PilotWings Resort, Resident Evil Revelations, Hideo Kojima’s Metal Gear Solid Snake Eater 3D en Hollywood 61. Op grafisch vlak maakte zowat elke game een zeer goede indruk: ze bereiken bijna het niveau van een volwaardige Wii-productie. Vooral Resident Evil en Solid Snake Eater deden ons onbewust met open mond staren – deze beelden waren ontzettend mooi en de 3D-effecten pasten perfect in het plaatje. Wat dit nog interessanter maakt, is dat het gaat om twee onafhankelijke ontwikkelaars. Hopelijk zal dit de interesse van derde partijen weer immens vergroten en krijgen we meer topgames op de 3DS die niet enkel van Nintendo zelf zijn.

Allemaal leuk en wel die 3D-effecten, maar gaat dat niet vermoeien na een tijdje? Eén van de promomeisjes antwoordde simpelweg dat ze zelf al een hele dag op dat schermpje heeft moeten staren en absoluut geen last van hoofdpijn had. Toch zal dit (net zoals bij de bioscoopfilms) wellicht afhangen van persoon tot persoon. Dit kan je 3D-ervaring op een beeldscherm volledig vergallen, maar ook hier heeft Nintendo een simpele maar eens zo revolutionaire oplossing voor: de 3D-slider.

De 3D-effecten kunnen naar hartenlust verminderd en vermeerderd worden door gebruik te maken van de slider. Wanneer je het volledig naar beneden schuift, zal de 3DS net als een DS(i) spelen, alleen dan met een hogere kwaliteit van beelden.

Extra diepte

Heel mooi en indrukwekkend natuurlijk, die 3D-beelden en sterk verbeterde graphics. Maar dan rest de vraag: verandert het de speelervaring wel? Voegt het iets toe aan het geheel? Wel, neem het aan van iemand die tot op vandaag niet in de zogenaamde 3D-revolutie geloofde: je kan nu echt spreken van een ‘nieuwe dimensie’. Ik verwachtte half een banaan in m’n gezicht te krijgen wanneer Luigi er eentje naar me toe smeet in Mario Kart. Wanneer Snake in Metal Gear Solid over een brug kroop en bijna de diepte in stortte, creëerde dat het gevoel alsof we boven een duizelingwekkend ravijn bengelden. Toen ik met de golden retriever pup uit Nintendogs speelde, leek het alsof het balletje of de boemerang die ik smeet van buiten de 3DS uit ging.

Buiten de 3D-effecten zijn er natuurlijk nog enkele nieuwigheden. De voornaamste is waarschijnlijk de toevoeging van een slide pad, een soort van analoge joystick waarmee bewegingen in 360 graden mogelijk wordt en erg vergelijkbaar is met die van de PSP. Ook is het bovenste scherm ditmaal groter dan het onderste, waardoor het proporties aanneemt van een breedbeeldscherm. Tot slot: ditmaal zijn er niet twee maar drie camera’s. Eentje aan de binnenzijde en twee aan de buitenkant, wat het dan weer mogelijk maakt om 3D-foto’s te maken.

Voorlopig lijkt Nintendo af te stevenen op een wel heel succesvolle lancering van deze 3DS. Er staan al veel steengoede games aan te komen, en de revolutionaire - een woord dat ik niet makkelijk in de mond neem - 3D-effecten zullen wellicht zelfs de grootste sceptici kunnen overtuigen.

Ga nu naar het forum om dit artikel te bespreken