LEGO Battles

De voorbije jaren zorgde TT Games (het vroegere Traveller's Tales) voor luchtig videogamevertier met de amusante, toegankelijke en vaak grappige LEGO-conversies van filmklassiekers als Star Wars en Indiana Jones. Met LEGO Battles, waarvan de ontwikkeling door de Britse studio uit handen gegeven werd aan het vrij onbekende Hellbent Games, gooit TT Games het roer stevig om. In plaats van op alle consoles en handhelds te verschijnen, is LEGO Battles een DS-exclusive en het is geen platformer annex action/adventure geworden, maar een heuse RTS (real-time strategy) in het genre van Age of Empires en Warcraft.

LEGO Battles bevat alle standaardelementen die in een RTS thuishoren. Met enkele werkers verzamel je LEGO-blokjes (de in-game resources) door bomen te kappen of goudmijnen te exploiteren. Met die inkomsten kunnen je werkers gebouwen zoals kastelen, torens en havens oprichten. Vervolgens zal je je schatkist ook moeten aanspreken om een leger op te richten, waarmee je tegen de vijand ten strijde trekt en je eigen nederzetting beschermt. De sleutel tot succes is om alles goed op elkaar af te stellen: je moet steeds over voldoende resources beschikken, je mag je eigen imperium niet uit het oog verliezen en tezelfder tijd dien je je tegenstander ook nog eens te verslaan.

De voornaamste pijler van de singleplayer is uiteraard de campaign. Deze is opgesplitst in drie aparte verhaallijnen, en in elke verhaallijn volg je dan nog eens de verwikkelingen van enerzijds de “goede” en anderzijds de “slechte” zijde. De verhalen voelen overigens aan als een verplicht nummertje en zijn niets meer dan een obligate inleiding tot de actie. De campagnemodus bevat een hoop levels – vijftien per verhaal – en met iedere afzonderlijke campagne, waarvan er dus zes in totaal zijn, ben je al gauw vier tot vijf uur bezig. Ieder level in deze speloptie bevat een aantal opdrachten die vervuld moeten worden en deze variëren van het verslaan van de tegenstander (dit is niet verwonderlijk de meest voorkomende missie) over het vinden van bepaalde voorwerpen tot het bouwen van bepaalde dingen. Voor de verzamelaars zijn er doorheen de levels ook nog eens blauwe en rode LEGO-blokjes en kisten verstopt, waarmee je extra helden, maps en hints vrijspeelt.

Naast de campagne is de singleplayer ook voorzien van een vrije spelmodus. Hierin heb je meer de vrije hand en kun je de gebouwen, helden en eenheden van de verschillende facties naar eigen goeddunken combineren (zo kunnen aartsvijanden als ridders en skeletten plots zij aan zij vechten). Daarnaast is het eveneens mogelijk om de winnende factor te bepalen – vind je het verslaan van de vijand maar niks, dan kun je er voor kiezen om als eerste zoveel mogelijk LEGO-blokken te verzamelen. Free play kan ook in multiplayer gespeeld worden, al hebben beide spelers daarvoor wel een exemplaar van het spel nodig.

Het leuke aan de drie verschillende werelden, die niet toevallig de drie populairste LEGO-thema's zijn, is het feit dat er met verschillende eenheden gevochten wordt in variërende omgevingen. De troepen van de tovenaar bestaan uit skeletten, trollen en draken, terwijl je in de ruimte met astronauten tegen aliens strijdt. Die variatie zet zich ook door in de verschillende gebouwen en helden die ieder thema heeft en zelfs de bomen op het strijdtoneel veranderen van sparren bij de ridders naar exotische palmbomen in de piratenwereld. Tenslotte is het nog het vermelden waard dat de actie in de wereld van de zeerovers zich natuurlijk veel meer op het water concentreert.

LEGO Battles is echter aan de gemakkelijke kant en wordt, zeker voor wie al enige ervaring heeft in het RTS-genre, nogal snel repetitief. Met amper twee arbeiders en een goudmijn heb je al snel een torenhoge voorraad LEGO-blokjes verzameld en vaak is het sturen van een groot leger, bestaande uit de sterkste units uit de game, naar je vijand voldoende om een overwinning te boeken. We ergerden ons ook al snel aan de belabberde artificiële intelligentie van zowel je eigen units als die van je vijand: ze blijven immers om de haverklap achter een boom of rots hangen en stoppen vervolgens compleet met bewegen, waardoor je slechts met kleine passen vooruit kunt gaan, zeker als je meerdere eenheden tegelijk bestuurt.

De besturing met de D-pad en stylus werkt behoorlijk goed, al kan het in hectische situaties, wanneer er veel soldaten op het scherm staan, redelijk moeilijk zijn om datgene wat je wilt selecteren, werkelijk aan te tikken. Overigens is er geen besturing voor linkshandigen, terwijl men de camerabesturing via de D-pad nochtans eenvoudig had kunnen veranderen door de actieknoppen.

Op grafisch vlak houden we ambigue gevoelens over aan LEGO Battles. Enerzijds ogen de omgevingen aangenaam kleurrijk en is het hele spel van die typische LEGO-look doordrongen, maar anderzijds ziet alles er toch wel erg simplistisch uit – dit was zonder enig probleem ook al op de Game Boy Advance mogelijk – en zijn de animaties wel zeer rudimentair. Uitzondering hierop zijn de knappe en humoristische tussenfilmpjes. De geluidseffecten zijn eenvoudig doch doeltreffend gehouden, al kunnen de kreetjes van de helden en soldaten na enige tijd wel je zenuwen op de proef stellen. De begeleidende achtergrondmuziek is helaas weinig speciaal en valt snel in herhaling.

LEGO Battles is een toegankelijke RTS geworden, maar daarvoor heeft men wel de diepgang opgeofferd. De gevechten duren zelden langer dan vijftien tot twintig minuten – wat uiteraard wel geschikt is voor korte potjes op een handheld – en worden al gauw repetitief. Er is ook nooit sprake van grote of epische confrontaties: daarvoor zijn de maps te klein en je kan daarenboven slechts maximaal twintig units produceren. Als je dan ook nog het feit dat er van strategie weinig te bespeuren is mee in rekening brengt, zullen ervaren RTS-spelers door deze factoren al snel afhaken. LEGO Battles lijkt ons dan ook eerder een titel die uitstekend is als kennismaking met het RTS-genre voor de jongere spelers – als ze met het lage niveau van de A.I. kunnen leven, tenminste. Zelfs als zij de lange campagne beu worden, kunnen ze nog altijd hun eigen regels maken in de vrije spelmodus, en het verzamelen van LEGO-blokjes zal hen meer motiveren om de extra's vrij te spelen. Onderstaande score is dan ook eerder een gulden middenweg: is LEGO Battles je eerste RTS en heb je geen problemen met de simpliciteit van dit spel, dan mag je er gerust een heel punt bijtellen. Heb je al andere en diepgaandere games in dit genre achter de kiezen, dan is LEGO Battles niet meteen een titel voor jou.

Score: 6,5/10