Verslag Nintendo 2006 persevent

We spreken van dinsdag 21 november, Nintendo houdt vandaag een persconferentie voor alle Belgische retailers die games verkopen in hun productenscala. Hoe dat ik hierbij verzeild ben geraakt, is een ander verhaal. Jullie herinneren zich misschien op de officiële Belgische site van Nintendo dat ze op zoek waren naar promotiemedewerkers om de Wii te promoten.

Indertijd hadden ze ook een soortgelijke advertentie geplaatst, maar dat was toen met de Nintendo DS. Op die manier ben ik in contact geraakt Bananas, het promotiebedrijf waarmee Nintendo België samenwerkt. Ik had me toen als kandidaat opgegeven en ben zo aangenomen geweest. De promoties voor de Nintendo DS waren zeer plezant. Ik kreeg het privilege om als eerste op de Nintendo DS te kunnen spelen in de headquarters van Nintendo België in Antwerpen. Met de Nintendo Wii hebben ze de briefing bij Bananas zelf gehouden. Spijtig genoeg hadden ze toen geen speelbare Wii’s want die kwamen ’s anderendaags aan. De eerste grote actie waar Bananas promotiemedewerkers had ingezet was meteen al voor de GamePower Expo die in Flanders Expo in Gent werd gehouden. Ik stond toen op de reservelijst voor het geval dat er iemand moest afbellen. Desalniettemin was ik aanwezig op de Expo. Ik was ter plaatse in Gent omdat ik er dat weekend een KerelsWiikend hield met mijn chiro-afdeling. Ons verslag kan je lezen op onze chiro-site en het verslag van Sander kun je op BeNintendo zelf lezen. Aangezien ze niemand nodig hadden om te vervangen kon ik rustig bij mijn afdeling vertoeven op de beurs.

De daaropvolgende actie was de persconferentie die Nintendo in Brussel zou houden. Ik moest om 16u30 ter plaatse zijn. Gelukkig zijn er 2 mensen uit mijn gemeente die ook aangesteld zijn om promotie te voeren voor de Wii. Hiermee had ik mijn vervoerticket om naar de actieplaats af te zakken. Daar aangekomen stonden we voor een groot gebouw dat diende om alle winkelverantwoordelijken te ontvangen. We loodsten ons naar binnen en waren zwaar onder de indruk van de omvang van het gebouw. In een gang stonden er allemaal Nintendo DS demopods netjes op één lange rij. In een zijkamer waren de technici alles in gereedheid aan het brengen voor de persconferentie die er later in zou worden gehouden. In de zaal ernaast stonden er allemaal Wii demopods, dezelfde die ook op de GamePower Expo werden gebruikt. Het was zeer imposant om te zien. We konden ons niet inhouden om ons handen op de toestellen te plaatsen. De pret werd al snel bedorven toen iemand van de organisatie ons een sliert wc-papier overhandigde om de demopod af te stoffen. Niet getreurd, hierna hadden we een zee van tijd om op de Wii te kunnen spelen. Zo heb ik WiiSports uitbundig kunnen spelen alsook de dungeon demo-level van The Legend of Zelda: Twilight Princess. Het was ook de eerste keer dat ik de Nunchuk van de WiiRemote in m'n handen heb kunnen houden. De controls bij Zelda waren even wennen, maar ik heb de dungeon succesvol kunnen afronden.

Vervolgens nam ik nog sfeerfoto's die jullie een beter beeld kunnen geven van dit event. Een beetje verderop was nòg een zaal met speelbare Wii's. Hier waren dezelfde kiosken die ook op de Gamepower Expo waren, in de vorm van een vierkant met aan elke zijde een Wii. Deze zaal was interessanter aangezien er games waren die niet op de Gamepower Expo aanwezig waren zoals Red Steel, Tony Hawk: Downhill Jam, Call of Duty 3, Rayman: Raving Rabbits, Trauma Center: Second Opinion, Need For Speed Carbon, Super MonkeyBall: Banana Blitz en Wing Island. Ik ben begonnen met Red Steel, maar tijdens het spelen ervan kwam ik tot de vaststelling dat dit nog een oude versie was van het spel die nog in ontwikkeling was. De besturing werkte nogal tegen en er kwam steeds een witte, transparante waarschuwing die zei dat ik zogezegd te dicht bij de Wii-sensorbar stond. Zelfs bij het nemen van afstand bleef de waarschuwing verschijnen. Niets van aantrekken en gewoon doorspelen was de boodschap. Ik was aangenaam verrast van de graphics die de Wii uit haar mouw schudt. Ze zijn in vele opzichten mooier dan die van Far Cry Vengeance en Call of Duty 3. Plots gebeurde er het onverwachte. De Wii liep vast, of moet ik liever zeggen, de gemodde GameCube waarop het spel draaide. De GameCube wordt gebruikt door developers om Wii games te ontwikkelen. In dat opzicht zou het spel niet mogen onderdoen aan de finale versie qua systeemvereisten. Toen dat gebeurde, ging ik opzoek naar een andere niet-bezette Wii. Het volgende spel die ik onder handen nam, was Tony Hawk: Downhill Jam. Hierbij moet je de WiiRemote houden zoals bij Excite Truck, met name zijdelings. Je neemt de bochten door de WiRemote te kantelen. Het was even zoeken naar de tricks die je kon uithalen met je skater. Ik deed er ook een tijdje over alvorens door te hebben hoe ik moest grinden, maar dit bleek gewoon het knopje te zijn naast het jump-knopje. Een gevoel van n00bness kwam over me heen.

Ondertussen waren de bezoekers aangekomen en de persconferentie aan het bijwonen. Ik nam terug plaats bij Red Steel en verwittigde iemand van de crew om het bevroren spel terug speelbaar te maken. Even het toestel rebooten en ik kon weer aan de slag. Het duurde niet lang alvorens de uitgenodigden zich stortten op alle beschikbare toestellen. Ik kon het niet laten om de mensen uit te horen uit welke winkel ze afkomstig waren en van wat er juist op de persconferentie allemaal gezegd is geweest. Al het nieuws over de Wii zal jullie wel al bekend zijn, ik ga ervan uit dat ik niets gemist heb. Aangezien Nintendo mensen uit heel België had uitgenodigd, moest ik af en toe mijn beste Frans naar boven halen om het spel uit te leggen, maar vooral ook om uit te leggen waarom het spel met bugs had te kampen. Ze hadden tot mijn grote verbazing veel begrip en ik stond ook versteld van het feit dat sommige mensen, ondanks de moeilijke besturing, aardig hun plan trokken. Van al die uitleg, krijg je snel een uitgedroogde keel, maar gelukkig kwam iemand van Bananas de dorstigen laven met een flesje Cola.

Er waren mensen van GameMania, Photohall, Carrefour, Media Markt, etc. die de revue passeerden. Het was leuk om deze mensen te ontmoeten. Er was ook een man van middelbare leeftijd waarmee ik een aardige conversatie mee heb gehouden. Hij was namelijk niet overtuigd van de Wii dus kostte het me wat moeite om de man te bekeren. Ik heb het hele verhaal verteld waarom Nintendo deze weg was ingeslaan met de Wii om gameplay te verkiezen boven High Defintion graphics. Ik hoop dat ik hem heb kunnen overtuigen. Het was een vermoeiende bedoening om de hele tijd recht te moeten blijven staan. Ik kon me al goed voorstellen hoe mijn collega's zich moesten voelen op de GamePower Expo.

Toen de sessie afgelopen was en alle retailers weg moesten, konden wij nog genieten van het overige eten. Nintendo had de Aziatische keuken ingehuurd om de hongerige magen van de gameverkopers te vullen. Na zo'n actie was dit meer dan welkom, aangezien we voor de persconferentie ons tevreden moesten stellen met belegde sandwiches en een bord tomatensoep. De sushis die ik te eten kreeg maakten alles goed. Het was redelijk laat en ben me toen gaan omkleden. Spijtig dat we de witte T-shirt en donkergrijze trainingsvest van Wii niet mogen bijhouden. Tenslotte vroeg ik mijn fototoestel terug die ze mij hadden afgenomen toen ze dachten dat ik foto's wou nemen van de gemodde GameCubes, terwijl dit helemaal niet mijn bedoeling was. Nadat ik hun al mijn foto's had laten zien, lieten ze me gaan. Aan de ontvangstbalie stonden nog zakken met het Wii-logo op die de bezoekers mee naar huis kregen. Het pakketje bestond uit een zeer gestyleerde folder en een grijze muts met in het wit Wii op gestikt. Ik ben blij dat ik niet met lege handen naar huis ging naast een goed gevulde maag en goedverdiende werkuren. Het avontuur zat erop en ik keerde moe maar tevreden terug naar huis.