Review: Metal Slug Anthology (Wii)

Metal Slug is een reeks die al sinds 1996 een trouwe schare fans kent. De games worden niet gesmaakt door het grote publiek, maar de aanhangers weten dat die het bij het foute eind hebben: Metal Slug staat keer op keer garant voor een hoop breinloze side-scrolling shooter-actie in een charmante grafische stijl. Na losse ports op meerdere consoles, besloot [tag]SNK Playmore[/tag] om de zeven arcade-games van Metal Slug (inclusief het vrij nieuwe [tag]Metal Slug 6[/tag]) naar de [tag]Wii[/tag], [tag]PS2[/tag] en [tag]PSP[/tag] te brengen, ter ere van de tiende verjaardag van de serie.

Het zou ronduit belachelijk zijn mocht een game op de Wii niet met de WiiRemote bestuurd worden en ook bij Metal Slug is dat niet anders. Toch zal je vrij snel naar de GameCube-controller teruggrijpen, want de besturing aan de hand van de WiiMote is allesbehalve optimaal. Zo is er een knop te weinig voor bommen te gooien: in plaats daarvan moet je met de Wii-controller schudden. Deze functie voelt eerder als een goedkope gimmick aan en eerlijk gezegd zitten de controls op een gewone controller gewoon beter. Een klein minpuntje bij de besturing met de Cube-controller is het feit dat je beweegt aan de hand van de analoge stick en niet met de D-pad, terwijl je bij een sidescrolling 2D-game net andersom zou verwachten. Het is ons tevens een raadsel waarom de traditionele controller niet ondersteund wordt.

Zoals gezegd bevat het schijfje van Metal Slug zeven arcade-games: Metal Slug 1, 2, X, 3, 4, 5 en 6. Deeltje X is een herwerkte versie van nummer twee, aangezien die game toendertijd behoorlijk veel technische mankementen vertoonde. Iedere Metal Slug is opgebouwd uit een vijftal lange levels, waaronder één final mission met een kanjer van een bossfight, die tot de nok toe gevuld zijn met actie. Het uitspelen van één level neemt ongeveer tien minuten in beslag, waardoor je een hele Metal Slug game op een uurtje kan uitspelen. De levels zijn bezaaid met verscheidene vijanden die je met één kogel kunnen doden. Vroeger moest je na het verliezen van al je continues nieuwe stukken van twintig frank in de arcadekast stoppen, maar Metal Slug Anthology heeft een functie ingevoerd waarbij je over een oneindig aantal levens beschikt. Handig voor de minder ervaren spelers, maar echte Metal Slug-fans zullen al gauw opteren om deze optie af te zetten. Een andere welgekomen feature is de mogelijkheid om op elk gewenst punt je voortgang op te slaan (alleen Metal Slug 6 ondersteunt dit om één of andere duistere reden niet).

De naam van de reeks alludeert op de grote, allesverwoestende voertuigen die in de games verwerkt zijn. Vaak vind je een sterke tank, een tot de tanden toe bewapende onderzeeër, een krachtige helikopter of zelfs een bepantserde kameel in de levels. Maar wanneer deze te veel schade oplopen, ontploffen ze en moet je weer te voet verder. Ook op deze manier ontbreekt het je niet aan wapengeschut, want om de haverklap vind je nieuwe vuurwapens die het neermaaien van soldaten, aliens en ander gespuis eenvoudiger maken. Naast het pistool en de bommen die je standaard meekrijgt, vind je nog handig tuig als lasers, rocket launchers, bommenwerpers, shotguns en veel meer.

Metal Slug 6, de laatste telg in de reeks, verdient wat meer aandacht, aangezien deze editie enkele elementen op een andere manier benadert. Zo moet je bij het begin kiezen tussen een easy of een hard mode. Op easy beschik je altijd over een (te) sterke machine gun met oneindig veel kogels, terwijl je het op hard met een eenvoudig pistooltje moet rooien. Daarnaast zijn er ditmaal niet vier maar zes personages om uit te kiezen. Ze beschikken ook voor het eerst over verschillende vaardigheden, zodat je niet langer het personage moet kiezen dat er het leukste uitziet, maar dat het meeste aanleunt bij jouw speelstijl (hoewel het in Metal Slug toch grotendeels neerkomt op rammen op de B-knop). Je gekozen character kan tevens voor de eerste keer in de geschiedenis van Metal Slug twee verschillende wapens vasthouden en op elk moment tussen beide wisselen.

Op grafisch vlak staat Metal Slug Anthology garant voor oldskool 2D-graphics, waarbij men bijzonder veel oog voor detail heeft. Het is een lust voor het oog om de grappige animaties van de tegenstanders te observeren of te bekijken wat er zich ondertussen allemaal in de achtergrond afspeelt. Tijdens het spelen komen er verschillende thema's aan bod, gaande van ondergrondse riolen en een buitenaardse alienbasis tot een warm woestijnlevel en een ontoegankelijke jungle. Het leveldesign is zonder twijfel van een zeer hoog niveau. De geluidseffecten voegen net wat extra toe aan het geheel en ook met de begeleidende achtergrondmuziek zit het globaal gezien goed.

Metal Slug Anthology is geen game die een groot publiek zal bereiken, maar de gamers die er wel interesse in hebben, halen met Anthology de ultieme Metal Slug-ervaring in huis: maar liefst zeven steengoede klassiekers op één disk voor een portemonneevriendelijke prijs (veertig à vijftig euro). Het is eveneens mogelijk om een vriend(in) een tweede controller in de handen te proppen en met z'n tweeën aan het knallen te gaan. Toch komt Metal Slug Anthology er niet geheel zonder kleerscheuren vanaf: de laadtijden, die niet in de originele games voorkwamen, zijn om een bizarre reden nu wel aanwezig en de traditionele controller wordt niet ondersteund. Kan je je over deze minpuntjes heenzetten, dan biedt Metal Slug Anthology urenlang een nostalgisch knalfestijn van de bovenste plank.

Score: 8/10