Overlord: Dark Legend
Twee jaar geleden verbaasde Triumph Studios ons in positieve zin met het verrassend leuke en vaak grappige Overlord voor de Xbox 360 en pc – helaas ging de game voorbij aan de Wii-bezitters. Hoewel Overlord duidelijk de mosterd bij Nintendo's Pikmin haalde – kleine wezentjes die voor jou vechten en de weg vrijmaken – waren er toch voldoende eigen accenten om een verfrissende game af te leveren. Terwijl Overlord II opnieuw voorbehouden is voor de Xbox 360, PS3 en pc, krijgen de Wii en DS met respectievelijk Dark Legend en Minions deze keer geheel aparte versies, die losstaan van de voornoemde sequel.
In Overlord: Dark Legend volg je de avonturen van de jongste telg uit het adellijke geslacht van Greenvale. In het verleden regeerde de familie over uitgestrekte landen en bezat ze onmetelijke rijkdommen, maar onder de huidige vorst is de macht en het aanzien van Greenvale danig getaand. Wanneer de jongste zoon van Greenvale op zijn zestiende verjaardag een magisch harnas ontdekt, verandert hij prompt in de Overlord. Als Overlord heb je de niet zo nobele taak om het verloren land weer onder controle te krijgen en terreur en angst onder de bevolking te zaaien
Om die opdracht met succes te vervullen, krijg je hulp van de minions: kleine, lelijke monstertjes met een laag I.Q. wiens enig levensdoel het dienen van hun Overlord is. Je begint met slechts een handvol minions van één soort, maar gaandeweg wordt je gevolg groter en heb je meerdere wezentjes onder je commando. Er zijn vier verschillende soorten minions te vinden, elk met hun eigen specifieke vaardigheden: de bruine minions zijn sterke vechters, de rode creaturen zijn resistent tegen vuur en bekogelen hun vijanden met vuurbollen, de groene wezentjes zijn immuun voor gif en kunnen zich onzichtbaar maken en de blauwe monsters tenslotte sterven niet, zoals hun anderskleurige soortgenoten, in water en kunnen hun gesneuvelde broeders weer tot leven wekken. Elk van deze vaardigheden zal je moeten aanwenden om je vijanden te verslaan en de puzzels op te lossen.
Helaas zijn de puzzels van een bedenkelijk laag niveau. Moeilijker dan een steen met een minimum aantal minions wegduwen of een rad dat midden in een plas water ligt laten draaien, wordt het nooit. Wat meer denkwerk, door bijvoorbeeld verschillende vaardigheden op hetzelfde moment met elkaar te moeten combineren, zou van Overlord: Dark Legend een game met een betere moeilijkheidsgraad gemaakt hebben. Ook de tegenstanders laten zich meestal gewillig afslachten: gewoon al je minions op hen afsturen, bleek al snel de meest effectieve tactiek. De enkele baasgevechten die het spel rijk is, vormen ook geen bedreiging voor je onstuitbare opmars en vereisen op geen enkel moment enig strategisch inzicht. Dat we doorheen heel Dark Legend geen enkele keer het loodje gelegd hebben, zegt al genoeg.
Verslagen vijanden laten ook goudstukken en levenssap achter, die door de minions gretig opgepikt worden. Die bolletjes levenssap heb je immers nodig om nieuwe minions op te roepen. Niet dat je ooit zonder minions zal komen te zitten – pas naar het einde van het spel toe begonnen we enkele monstertjes in de strijd te verliezen. Daarenboven is je voorraad aan nieuwe minions haast onuitputtelijk, als je voldoende vijanden verslaat tijdens je queeste. Met de goudstukken kun je voor jezelf een betere wapenuitrusting kopen en het niveau van je minions verbeteren, maar in de praktijk merk je daar maar weinig van, ook al omdat het spel zonder deze upgrades reeds belachelijk eenvoudig is.
De besturing is, ondanks de occasionele problemen met de camera die vrijwel elke third-person game teisteren, één van de sterkere punten van Overlord: Dark Legend. Met één druk op de D-pad kun je makkelijk één van je vier soorten minions selecteren, met de B-knop geef je hen bevelen en met de A-knop kun je ze terugroepen. Het richten met de Wiimote werkt bijzonder goed en de cursor verandert vanzelf in een aanvalsteken wanneer je het op een vijand gericht houdt of in een actiesymbool wanneer je bijvoorbeeld een voorwerp kunt oppikken. De minions geven goed gevolg aan je orders en volgen je zonder al te grote problemen op je tochten. Pas in de latere levels kwam het wel eens voor dat ze achter een muurtje bleven steken en weigerden terug te komen.
Overlord: Dark Legend is een spel dat er, rekening houdend met de mogelijkheden van de Wii, relatief goed uitziet. De omgevingen zijn voorzien van voldoende details en de personages en monsters zijn knap uitgewerkt. De verschillende gebieden mogen dan wel redelijk klein en lineair zijn, maar het level design mag best gezien worden. De middeleeuws aandoende omgevingen worden aangevuld met sprookjeselementen – soms zelfs letterlijk, want Dark Legend bevat verwijzingen naar onder meer Roodkapje en de wolf. Als we toch een minpunt bij het grafische gedeelte moeten aanhalen, is het het feit dat het beeld op frequente tijdstippen behoorlijk durft te haperen en stotteren. Het stemmenwerk is van een redelijk hoog niveau, met heerlijke Britse accenten, en de minions slaken geregeld grappige kreetjes, al kunnen die na een enige tijd wel gaan vervelen. De achtergrondmuziek doet zijn werk, maar zodra je je Wii uitgeschakeld hebt, ben je deze alweer vergeten.
Al bij al laat Overlord: Dark Legend ons met een licht positief gevoel achter. Het debuut van de serie op de Wii vertoont weliswaar tekortkomingen, zoals de hikkende framerate, een moeilijkheidsgraad die die naam niet waard is en een speelduur die met zijn zes tot zeven uur, afhankelijk van het feit of je de schaarse zijmissies meerekent of niet, eerder aan de korte kant is. Daartegenover staan echter de bewegingsgevoelige besturing die lekker vlot verloopt, de typerende charme van de Overlord-reeks, de variërende en degelijk ogende omgevingen en het kenmerkende sadisme, al is een humoristische knipoog nooit ver weg. Overlord: Dark Legend is duidelijk een uitgeklede versie ten opzichte van zijn grotere broertjes op de andere consoles, maar daarom is dit nog geen slechte game.
Loading ...