M@U’s/Fobos Best of 2006

Dit jaar heb ik niet echt veel games gekocht, laat staan recente games uit 2006. Sommige spellen uit mijn lijst zullen voor een aantal platforms aldus niet van 2006 zijn.

GameBoy Advance:

De GBA heeft al een mooie tijd achter de rug en het was niet simpel om de oude GameBoy te overtreffen qua verkoopcijfers. Doch, net zoals zijn voorganger heeft de GBA enkele metamorfoses gekend. Nintendo staat er al langer voor bekend om hun toestellen te vernieuwen en nieuwe functies aan toe te voegen. De mogelijkheid om via een GBplayer onder de GameCube, je GBA-games op televisie te spelen is een leuk iniatief. We kunnen enkel een beetje betreuren dat de GBA-GC connectie te weinig en niet zo goed benut is geweest(Alhoewel ik nu zelf GC FF:CC, TLoZ: FS en PacMan VS. bezit).

• Fire Emblem

Fire Emblem is een franchise die in onze contreien niet echt bekend was. De titel verscheen voor het eerst in Japan op de SNES. Dankzij Nintendo kunnen wij vandaag de dag ook genieten van dit turnbased strategic spel op GameBoy Advance (en een tijdje later ook op GC). Er is ook nog een vervolg uitgekomen, genaamd 'The Sacred Stones'. Helaas heb ik het vervolg nog niet kunnen spelen en zit ik zelf nog vast in een late missie van het eerste spel, waarvoor ik te weinig moed heb om aan te beginnen...
Al bij al niet te missen; met een episch verhaal, charismatische personages en inventieve missies die u zoet zullen houden, mag dit spel niet in uw collectie mankeren.

• The Legend of Zelda: The Minish Cap

Zoals ik alreeds in mijn voorwoordje gezegd had, heb ik op het GBA-platform haast geen games van 2006. We zullen het moeten stellen met een andere topper voor de GBA, m.n. The Minish Cap. Ik heb al menig Zelda-games uitgespeeld en ook dit spel ontsnapte niet aan de uitzondering. De graphics met de heldere kleuren zijn betoverend en zijn van een hoog niveau voor een GameBoy Advance spel. Het spel zelf is een typisch Zelda-game met 2 innovaties die de franchise telkens weer opnieuw fris moet laten aanvoelen voor de doorgewinterde Zelda-fans. Deze keer was het mogelijk om Link te laten krimpen tot een miniscuul gedaante, waardoor het spel een andere dimensie verkreeg en ruimte voor nieuwe puzzelelementen mogelijk maakten. Ook de mogelijkheid om 4 Links enkele seconden te kunnen besturen op bepaalde plaatsen was nog niet eerder gezien.
Zoals elk Zelda-spel is dit verplichte kost voor elk zelfrespecterend Nintendofan.

NintendoDS:

Het paradepaardje van Nintendo heeft al een uitstekende tijd gekend. Iedereen is geïntrigeerd door de nieuwe manier van spelen die Nintendo aanbiedt. Het is sinds het 'Game&Watch'-tijdperk dat Nintendo een twee-schermig toestel in de lengte uitbracht. Het is bij sommige spellen ook mogelijk om de DS zijdelings te houden in boekvorm. Al deze nieuwe mogelijkheden brengen een nieuwe wind met zich mee op de handheld markt die door menig gamers goed in de smaak valt en belangrijk ook bij de non-gamers via de Touch-Generation games.

42 Spel Klassiekers

42SK heeft me aangenaam weten te verrassen met alle klassieke spelletjes die het te bieden heeft. Er zitten er legendarische tussen, maar ook spelletjes waar ik nog niet vertrouwd mee was. Ik was in de begindagen van de DS zelf een voorstaander van een Photoplay-achtig spel die ook terug te vinden is in cafeetjes. De touchscreen en de verslavende minigames zouden een schot in de roos zijn op de NintendoDS. Helaas is mijn wens nog niet uitgekomen en moet ik het stellen met 42SK die een aardig alternatief aanbiedt. Dankzij de WiFi-capaciteiten is het mogelijk om tegen iedereen over de hele wereld te spelen alsook tegen andere DS'ers. Het is zeer vrijgevig van Nintendo om toe te laten dat je met 1 exemplaar van het spel tegen andere kunt spelen die het spel niet bezitten.
Het enigste minpuntje is dat het minder charme heeft dan de spellen in het echt te spelen, maar niets houdt u tegen om dat niet te doen. Ik ben alvast zeer tevreden met deze aanwinst op m'n DS.

NEW Super Mario Bros

Het was alweer een decenium geleden dat Nintendo nog eens op de proppen kwam met een gloednieuw 2D Mario-platformer avontuur. Mario en co doen hun intrede op NintendoDS voor deze gelegenheid. De touchscreen-capaciteiten worden niet echt benut in dit spel, maar het geeft wel mooi weer welke objecten e.d. je verzameld hebt zonder telkens op pauze te moeten drukken of zodat je je helemaal kunt concentreren op het bovenste scherm. Mario en enkele decorelementen zijn in 3D gemodeleerd maar het spel speelt zich in 2D af. Dit zorgt voor mooie animaties. Het spel zou bekritiseerd zijn omwille van zijn korte levensduur en het feit dat het gemakkelijk uit te spelen is, maar ik stoor mij daar niet zozeer aan, omdat ik zelf niet veel tijd heb om te gamen. Zoals ik eerder al aanhaalde zitten ook in deze populaire franchise van Nintendo genoeg innoverende elementen om het spel interessant te houden voor ouwe rotten die al sinds de NES met Mario spelen.
Er bestaat geen excuus om dit spel niet in uw collectie te hebben. De mini-games die dezelfde zijn als op Super Mario 64 DS zijn een leuke extra aangezien ik de 64 versie op DS niet heb. Wel op de originele Nintendo64 vandaar dat ik geen nood voel om het spel op DS aan te schaffen.

Nintendo GameCube:

Ik heb gemengde gevoelens omtrend de GC. De opvolger van de Nintendo64, waarop ik mijn beste console-momenten ooit op heb beleefd, had een zware verantwoordelijkheid om de lang uitgestorven N64 te overtreffen op elk gebied. Op grafisch vlak had de console veel in haar mars. De controller die voor de gelegenheid bij elke nieuwe console van Nintendo herzien wordt, kon op bepaalde aspecten de N64-controller niet evenaren. Vooral op vlak van FPS. Bon, genoeg de Nintendo64 opgehemeld. De GC had natuurlijk ook zijn klassiekers. Zo denk ik terug aan de mythische overgang van 2D naar 3D die Metroid onderging. Een gewaagde artistieke richting voor een Zelda-spel. In het GC-tijdperk hebben we ook met pijn in het hart afscheid moeten nemen van Rare en Silicon Knights (en ook een beetje van Factor 5, na hun laatste Star Wars game op GC, m.n. Rebel Strike). Zij lieten Nintendo achter met Dinosaur Planet, een spel die later omgedoopt werd tot Starfox Adventures en Eternal Darkness. Wat typerend is, zijn de games die eerst nog ontwikkeling waren voor de Nintendo64 die dan verder uitgesteld om op GC te worden uitgebracht, al dan niet met nauwelijks verbetering zoals bij Animal Crossing. Bon, laten we overgaan tot mijn keuze:

• Metroid Prime 2: Echoes

Zoals jullie wederom kunnen opmerken stamt het spel niet van 2006, maar laat er geen twijfel over bestaan, deze titel staat hier wel op zijn plaats. Metroid Prime 2: Echoes had een zware verantwoordelijkheid om zijn voorganger te overtreffen, hetgeen geen simpele taak was. Metroid Prime had het privilege om op zich vernieuwend te zijn gezien de overgang naar 3D. Metroid Prime 2: Echoes moest aldus op andere vlakken innoveren. Ditmaal kent het spel iets meer cinematics tussen de gameplay-momenten door, hetwelk ik toejuich omdat het het spel op die manier dynamischer maakt en je de spelwereld uit andere gezichtspunten kunt zien. Het weet ook te 'innoveren' op vlak van verhaal, hetgeen bij Metroid Prime zelf achterhaald moest worden door het scannen van talloze computers. Ook hierbij is dit nog steeds het geval, maar er is nu meer interactie tussen verschillende personages, terwijl je bij Metroid Prime meer het gevoel had dat je gedeserteerd was. Dit geeft dan ook die unieke sfeer aan Metroid-games.
In Metroid Prime 2 sta je er weliswaar ook alleen voor, maar het gevoel is minder groot dan dat het bij z'n voorganger het geval was. Het spel is ook aangenaam te spelen dankzij het automatische targeting systeem. FPS op consoles is gewaagd, maar Metroid Prime slaagt erin om het schiet-systeem interessant te houden door van wapen te moeten veranderen of de vijand op zwakke plaatsen te raken of bv. door op het juiste moment toe te slaan.
Een Metroidspel zonder puzzelementen zou de titel niet waardig zijn. Ook deze zijn er in overvloed aanwezig. Als je een Nintendospel koopt van dit kaliber heb je meteen verschillende genres in één hetzelfde spel die naadloos in elkaar passen. Ook de platformelementen zijn er voortdurend.
Samengevat, ideaal spel om te spelen, al dan niet op de retrocompatibele Wii.

• The Legend of Zelda: Four Swords Adventures

Ook dit spel stamt van voor 2006. Ik kan er ook niet veel aan doen dat Nintendo na de N64 en in dit geval, de GC in mineur eindigt qua spelaanbod. Twilight Princess is zoals gezegd geweest wel een mooi afscheidscadeau voor de GC, maar tevens ook de inluiding van de Wii. Ik haal dit spel aan omwille van zijn unieke stijl. Je waant je terug op je SNES. Het spel maakt niet 100% gebruik van de capaciteiten van de GC, maar dat is voor dit spel ook niet nodig. Het concept is inventief en is een cocktailmix van allerlei Zelda-spelen in één. De graphics die aanleunen bij 'A link to the past', effecten in cel-shading zoals bij 'The Wind Waker', controle over 4 Link's zoals dat het soms het geval was bij 'The Minish Cap'. 2D-fragmenten zoals die er bij 'Link's Awakening' ook waren.
Zoals u kunt lezen, veel gerecycleerd materiaal, maar de manier waarop kan enkel Nintendo verwezenlijken. Het spel is op zich al vernieuwend genoeg, maar Nintendo zou Nintendo niet zijn, moesten ze ook geen multiplayer ingevoerd hebben. Multiplayer in een Zelda-spel? Zijn ze gek geworden? Het is mogelijk om het spel op je eentje te spelen, maar de hoofdbedoeling van Nintendo was duidelijk om er een partygame van te maken. Enkel in multiplayer met drie andere vrienden komt dit spel helemaal tot zijn recht.
Enig minpuntje is het feit dat uw drie andere vrienden in bezit moeten zijn van GBA en een linksnoer...
Alleen spelen gaat daarentegen wel met een controller. Als je een gebouw e.d. binnengaat verplaatst het avontuur zich naar het andere scherm. Dit kan hilarische momenten opleveren in multiplayer aangezien je niet kunt zien wat de anderen in hun dak voeren.

Nintendo Wii:

De Wii profileert zich al meteen als de sociaalste console in de geschiedenis. Nintendo breekt barrières door met het traditionele gamen zonder hun roots te verloochenen. De besturing met de Wii-mote was de volgende logische stap, daar waar de PS3 en Xbox360 meer toegespitst zijn op het grafische. We zien net hetzelfde fenomeen bij de PSP en de DS. De DS was de volgende logische stap na de GBA. Sony slaagt stappen over en zal vroeg of laat moeten boeten daarvoor. De sprong van Xbox naar Xbox360 is van kleinere aard dan dat het geval is van de PS2 naar de PS3. Nintendo heeft genoeg ademruimte om te innoveren en later ook op grafisch vlak. Met de GameCube hadden we al zeer mooie games voorgeschoteld gekregen. Met de Wii zal het niet anders het geval zijn. Ik hoop enkel dat ze het beter zullen doen op online gebied. Microsoft blijft daarin de beste.
Ik zal nu mijn keuze meedelen van welke spellen mij het meeste aansproken op de Wii:

• The Legend of Zelda: Twilight Princess

Ik heb in totaal maar drie spellen, waaronder het inbegrepen WiiSports en WiiPlay voor de extra Wiimote. Het spel dat ik kost wat koste moest hebben was zonder twijfel TLoZ: TP. Het spel leunt dichter aan bij Ocarina of Time, hetgeen door de meesten juichend onthaald wordt. De mensen die TLoZ:TP met OoT vergelijken kan ik geen ongelijk geven, aangezien er frappante gelijkenissen in voorkomen. Maar wat mij nog harder opviel, was hoe sterk het spel gelijkt op The Lord of The Rings, in dit geval vooral in de film 'Return of the King'. Die geesten, de witte stad zoals in Minas Tirit, de twilight in vergelijking met Mordor en natuurlijk ook de Orcs en Goblins die ook aanwezig zijn in Twilight Princess. EA mag dan wel de licentie hebben van TLoTR, maar met Zelda heeft Nintendo haar eigen epische fantasy-game. Het spel die sterk is uitgesteld is geweest om de verkoop van de Wii een steun in de rug te geven, was, uit financieel standpunt, het slimste dat ze konden doen. Maar, voor ons, de fans, was het pijnlijke afwachten, die pijn wel waard, is de vraag?
Het feit dat ze met de extra tijd verder aan het spel hebben kunnen werken, zal het spel uiteraard wel ten goed uitgekomen zijn. God weet hoe het spel eruit zou gezien hebben, moesten ze het spel zoals voorzien op GC uitgebracht hebben.
Ik heb het spel nu op Wii, met de aangepaste controls. Het is een beetje wennen en het spel voelt zeer GC-achtig aan, maar het heeft de overgang gehaald. De graphics zijn zeer verzorgd. Het verhaal is nogal lineair in het begin, vooral in vergelijking met Ocarina of Time. Maar het kan ook aan mij liggen dat ik niet meer op dezelfde manier speel als in 1998 op de Nintendo64. Toen kon ik voor mijn plezier uren rondlopen op Hyrulefield, terwijl ik nu doelgerichter speel van punt A naar B. Ik zou persoonlijk wat chiller mogen zijn in het gamen.
Veel nieuw heb ik niet meer te vertellen over dit spel aangezien dit spel al door de anderen is uitgekozen geweest.
Verplichte kost, op Wii of GC, maakt niet uit.

• Wii Sports

WiiSports, veel inkt is er al over dit spel gevloeid. Een betere launchgame bij de console plaatsen, bestaat niet. "Gratis" dan nog wel! Het is dan ook logischerwijs, hoe kan het anders, het meest verkochte spel op de Wii. Het spel blinkt uit in al haar bescheidenheid. De graphics doen wat ze moeten doen en zijn bovendien gelikt. Niemand die zich daaraan zou kunnen storen. Het spel lijkt op het eerste zicht niet al te veel diepgang te hebben. Dat zou in principe niet erg zijn voor een tech-demo dat een spel voorstelt, maar niets is minder waar. Even opsommen: 5 leuke sporten, multiplayer, Mii-personages, Training & Fitness, dit allemaal met de unieke controls van de Wii. Niemand die na het spelen van dit spel nog een sportspel op een ander platform dan de Wii wilt spelen. Nu is het volop uitkijken naar WiiSports 2 met haar online capaciteiten en leaderboards. I can't wait.

in 2007:

Nintendo for president!!!

Ze zijn de enigste die van in het begin in de console/software-industrie zaten en het bedrijf staat vandaag de dag sterker in haar schoenen dan ooit tevoren. Nintendo verdient het succes en ik hoop dat ze ons steeds zullen blijven verrassen. Er is geen ander bedrijf waar ik zo hard naar opkijk als dat van Nintendo. Zij zijn medeverantwoordelijk voor de passie die ik heb voor videogames.

In 2007 hoop ik dat ze hun verkoopcijfers hoog kunnen houden, dat ze genoeg deftige software blijven uitbrengen voor de Wii en dat ze snel de online-capaciteiten benutten. Ik ben ook benieuwd naar welke retrogames er zullen blijven bijkomen, want tot nu toe is er nog niet meteen een titel die me aanspreekt. Ik vind het wel ongelofelijk spijtig dat het niet mogelijk zal zijn om retrospellen die hier in Europa nooit uitgekomen zijn, niet speelbaar zullen zijn.
Ik hoop ook dat er nog leuke channels bijkomen.
Dat zijn mijn voornaamste verwachtingen.