KR’s Grabbeldoos: The Legend of Zelda: Ocarina of Time (N64)

Jawel hoor, het is vandaag weer eens tijd voor KR's grabbeldoos. Jullie weten waarschijnlijk wel dat we al een Super Nintendo en NES game aan de tand hebben gevoeld, en ditmaal is het de beurt aan de Nintendo 64. En ik dacht, laten we maar eens meteen beginnen met een ware klassieker voor deze console. Sommigen denken nu misschien aan Super Mario 64, maar deze is het niet. Wie hoopte dat Link even langs zou komen heet het wel juist. Vandaag ga ik voor jullie The Legend of Zelda: Ocarina of Time reviewen, een spel dat voor velen de beste game ooit gemaakt is. Maar is dit nu ook daadwerkelijk zo'n steengoede game?

The Legend of Zelda, wie kent deze serie nu niet? Het begon allemaal op de NES toen Link de stukken van de Triforce bijeen moest zien te scharrelen voor Zelda voordat Ganon er zich mee kwam bemoeien. Daarna zijn er al heel wat delen verschenen van deze serie, met als laatste The Legend of Zelda: Twilight Princess voor de Wii en GameCube. Ook komt er nog een Nintendo DS versie aanzetten, namelijk Phantom Hourglass. Maar laten wij even terugkeren naar het jaar 1998, het jaar waarop volgens velen de beste Zelda game ooit is verschenen. Deze droeg de titel Ocarina of Time en verscheen op de 64-Bit console, de Nintendo 64.

In Ocarina of Time is het weer aan Link om de wereld te behoeden van het kwade. Link is de enige in het Kokiri Forest die geen feetje heeft, tot hij op een dag wordt opgezocht door Navi, het feetje dat hem de rest van zijn avonturen zal gaan vergezellen. Link wordt hierbij ook nog eens opgeroepen door de Great Deku Tree, een magische boom die in het bos van Kokiri Forest leeft. De boom wordt geteisterd door een parasiet genaamd Gohma, en het is aan Link om die te gaan vernietigen. Maar dit is slechts het begin van het verhaal, want voor je het weet ligt het lot van de wereld in jouw handen en moet je de zeven sages gaan zoeken om Ganondorf voor eens en altijd te vernietigen.

En een Zelda game zou geen Zelda game zijn als we geen arsenaal aan wapens en andere items hebben, en dat hebben we ditmaal ook. Denk hierbij aan de populaire boomerang, pijl en boog, katapult, bommen,... Deze kan je allemaal verdienen in dit spel, en je zal ze nodig hebben ook. Hyrule was voor die tijd zeer goed in beeld gebracht, en nog steeds ziet het er goed uit. Link zal zich door dit land moeten begeven om het kwade te vernietigen, en zo zal hij ook verschillende rassen ontmoeten. Denk maar aan de bekende Gorons of Zora's, rassen die nog steeds in huidige Zelda games aanwezig zijn. Natuurlijk zitten er ook weer tempels in de game waarvan Link het grote monster moet gaan verslaan en zo één van zijn key items te verkrijgen om verder te raken in het spel. En wie niet altijd te voet wil gaan door Hyrule, kan later in het spel ook gaan paardrijden met Epona, één van de vele pluspunten in deze game.

Maar laten we eerst even kijken naar de gameplay van dit spel. Met deze is het zeker in orde, alle knoppen van de Nintendo 64 worden benut en dat is nodig ook in zo'n grote game. Dit is overigens de Zelda die ervoor zorgde dat we konden locken op onze vijanden tijdens het vechten dankzij de Z-knop. Deze term heet sindsdien Z-targetting, en nog steeds wordt dit gebruikt in huidige Zelda games. Dit was natuurlijk zeer positief voor de eerste 3D Zelda, want moest dit niet kunnen dan zouden de gevechten al snel heel irritant gaan worden lijkt mij zo. Je kan drie items aan één van de C-knoppen koppelen, om ze zo sneller te gaan gebruiken dan telkens naar je menu te gaan en iets te kiezen wat je wil doen. Zo kan je tijdens een gevecht zeer snel je boog uithalen en de tegenstander gaan bekogelen met pijlen. Ook zijn er weer heel wat puzzels in de tempels verwerkt, maar welke deze zijn laat ik aan jullie over om te ontdekken. Laat ik maar gewoon zeggen dat je bij sommige toch wel eens goed zal moeten nadenken.

Waar slaat die titel Ocarina of Time nu eigenlijk op? Eigenlijk is dit best simpel, naarmate het spel vordert zal je deze ocarina krijgen van prinses Zelda. Maar dit is niet zomaar een ocarina, hij zal je in staat stellen om magische krachten op te roepen. Denk hierbij maar aan het teleporteren naar een andere plaats, of om de tijd en het weer te manipuleren. Een waar hebbedingetje dus. Maar wat dit spel toch wel het interessants maakt om te spelen is het feit dat je kan tijdreizen... Je kan op een bepaalde plaats zes jaar in de tijd reizen, en dat was voor vele Zelda liefhebbers een zeer groot voordeel. Het was namelijk de eerste keer dat we Link als 16-jarige zagen in een game. Met de gameplay is het zeker in orde, het speelt allemaal zeer goed en er zit zeker een mooie moeilijkheidsgraad in op sommige stukken. En als je dacht dat je de game na de storymode aan de kant kan zetten heb je het verkeerd, want er zijn nog heel wat sidequests te vinden. Eén hiervan is het aardig verslavende vissen in de game.

Ook grafisch gezien is dit spel een pareltje voor de Nintendo 64. Hyrule ziet er zeer mooi en sfeervol uit, ik heb zelf vooral genoten van de stukjes in Lake Hylia want die hadden een zeer mooie sfeer en ook het water is goed gemaakt. De personages zelf zien er ook goed uit, en een 16-jarige Link was sowieso al cool om te zien vechten ook. Er is ook nog nergens een beetje framedrop te bespeuren, en dat is altijd een voordeel. Ook de muziek is zeer sfeervol, Koji Kondo heeft zich weer van zijn beste kant laten zien met deze soundtrack. Er zitten heel veel aangename deuntjes in om zomaar even af te spelen zonder het spel te spelen ook. Ook de geluidseffecten zijn dik in orde, Link kan nog steeds goed schreeuwen maar Navi kan soms wel irriterend zijn met haar "Hey listen!" maar dat moeten we er maar eventjes bijnemen.

The Legend of Zelda: Ocarina of Time is zeker weten één van de beste games voor de Nintendo 64, en ook één van de beste Zelda games. Dit is mijn persoonlijke favoriet, samen met The Minish Cap op de Game Boy Advance. Andere Zelda games zijn zeker niet slecht, maar kunnen toch nog niet tippen aan deze. Het is dus ook terecht dat deze game zo goed verkocht en nog steeds zo goed verkoopt, en Nintendo heeft ook niet voor niets deze naar de GameCube gebracht op de Zelda Collector's Edition. Een ware topper dus, zowel één van de beste Nintendo 64 games als één van de beste Zelda games.

Score: 9,7