KR’s Grabbeldoos: Parodius (SNES)

Het is weer vrijdag, dus weer tijd voor [tag]KRs Grabbeldoos[/tag]. Na even goed naar het overzicht gekeken te hebben heb ik besloten om vandaag een minder bekende Super Nintendo titel te reviewen voor jullie. Deze is de shooter Parodius die werd ontwikkeld door [tag]Konami[/tag]. De serie heeft al heel wat delen staan op zijn naam, maar slechts enkele hebben de luxe gekregen om in Europa te verschijnen. Parodius heette in Japan oorspronkelijk Parodius Da!, maar omdat de serie hier niet zo bekend is werd besloten om de game simpelweg Parodius te noemen. Een aparte shooter, dat is zeker. Maar wat is er nu zo apart aan deze game? En zorgt deze apartheid er ook voor dat de game leuk is om te spelen? Dat en nog veel meer ga ik voor jullie bespreken in deze review.

We nemen even twee woorden bij elkaar, namelijk "parody" en "Gradius". Parody zal iedereen wel kennen uit het Engels, en Gradius zouden de meeste gamers toch ook moeten kennen. Gradius is één van de meest populaire shooters van Konami die bekend staat om zijn hoge moeilijkheidsgraad en verschillende powerups. Nu voegen we even "parody" en "Gradius" samen, en wat komen we uit? Jawel hoor beste lezertjes, de naam Parodius komt hier vandaan. Dus om een vreemde uitleg even kort samen te vatten, Parodius is een parodie op de populaire shooter Gradius maar ook op nog heel wat andere games.

En hoe vaag het ook mag klinken, deze game heeft ook nog eens een verhaal vastgekoppeld. In het jaar 1992 is er heel wat "kwaad" in de wereld, zoals regeringsambtenaren die enkel rijk willen worden en jongeren die vastgekluisterd zitten aan hun computerschermen en zo hun ouders verwaarlozen. Er wordt verteld dat al dit kwaad te wijten is aan de Grote Octopus die op Mars woont. Parodius, een octopus die de wereld al eens heeft gered, leest in de krant iets verschrikkelijks. De Grote Octopus zou blijkbaar zijn vader zijn, en Parodius wordt meteen vergezeld door zijn vrienden Vic Viper, Twin Bee en Pentaro om de waarheid te achterhalen over dit alles.

Parodius is, zoals al eerder gezegd, een shooter die een parodie vormt op verschillende games waaronder Gradius. Zo is Vic Viper het hoofdpersonage uit de Gradius reeks, Twin Bee uit de Twinbee reeks en Pentaro is de oude mascotte van Konami. Elk van deze personages zal je kunnen besturen tijdens het spel, zo-ook Parodius zelf. Als je het spel opstart kan je kiezen met wie je gaat spelen, als dit eenmaal is gebeurt bevinden we ons in de ruimte... Klaar om allerlei vreemd gespuis af te knallen met onze ubercoole wapens. Alhoewel, ubercool? Er zitten best wel heel vreemde wapens in dit spel, Vic Viper is de enige die nog een beetje normaal werkt. Pentaro zal kleine pinguins kunnen afschieten, Twin Bee kan met z'n vuisten in het rond gooien, en noem maar op. Van een standaard shooter is hier dus zeker geen sprake.

Als we eenmaal uit de ruimte zijn en al wat vreemde vijanden hebben tegengekomen komen we terecht op de griezelige en vreemde... Nee verander dat maar even, dit is niet het juiste spel hiervoor... Komen we terecht op de vrolijke en vreemde... Weilanden? Bossen? Nou het gaat er in ieder geval vreemd aan toe. Hele vrolijke muziek komt ook uit onze speakertjes, en wie dit spel voor het eerst speelt vraagt zich toch wel eens af of dit spel niet één grote productiefout was of dat het spel per ongeluk vermengd werd met de nieuwste Mario platformer. Maar wees gerust, Parodius is bedoeld om zo te zijn! Nou, vooruit dan maar. Na al wat kippen en orca's te hebben afgeschoten en pinguins die blijkbaar overal rondlopen komen we dan eindelijk onze eerste minibaas tegen... Maar in die tijd zijn we ook al Power Ups en Bells tegengekomen, en deze gaan we eerst bespreken.

Power Ups spreken wel een beetje voor zich neem ik aan. Iedere keer als je zo'n ding oppakt zal je onderaan je scherm iets opgelicht zien staan, maar hier zit ook nog eens een strategie achter. Er staan ongeveer 5-6 dingen die je kan verkrijgen, waaronder Speed Up, Missile en het specifieke wapen van ieder personage. Je Power Up moet je ook activeren, dus als je zoiets neemt en je activeert het meteen dan zal je Speed Up krijgen. Maar neem je er twee op, dan zal het icoontje verspringen naar Missile. Neem je er drie, dan naar het volgende. Zo kan je een beetje kiezen wat je het eerste wil, en zo kan je op zich ook je personage zeer krachtig maken tegen het einde van een level. Tot daar het serieuze gedeelte van dit spel, want dat is zo'n beetje het enige serieuze dat erin verwerkt zit. Ik vernoemde ook al Bells, dit zijn kleurrijke belletjes die soms zullen verschijnen en je kan er op schieten om ze van kleur te laten veranderen. Sommige kleuren geven scorepunten, andere een schild en nog andere laten je schieten met reusachtige teksten... Er komt dan echt vanalles op het scherm dat nog eens onzinnig ook, maar iedere vijand die tegen die tekst zit is wel een kopje kleiner. Een leuk weetje misschien, deze Bells komen oorspronkelijk uit de Twinbee reeks.

En laten we nu even teruggaan naar ons vrolijke, kleurrijke en grappige avontuur in Parodius, want we stonden net op het punt onze eerste minibaas tegen te komen! De muziek komt wat dramatischer, en vreemd genoeg weerklinkt een deuntje dat verdacht veel op de Jaws theme lijkt. En uiteindelijk zien we een piratenschip verschijnen met vier kanonnen aan boord! Nee hoor, zo serieus blijft het niet... Want de kop van dit schip is een kattenkop met een piratenhoed op. Soms vraag je je toch eens af waar die developers het blijven halen, en dit gevoel heb ik haast constant bij dit spel. Wat dacht je bijvoorbeeld van de volgende bazen... Een piratenvogel die je op z'n navel moet schieten, een danseres die je moet ontwijken door onder haar benen door te vliegen, en dan heb ik het nog niet gehad over het gevecht tegen de halfnaakte dame die onder de lakens ligt... Konami wist zeker de fantasie goed te gebruiken, en ze hebben er simpelweg een hilarische maar ook leuke game mee neergezet. En de muziek komt dikwijls zo vaak bekend in de oren, is het niet uit een Gradius spel dan van een bekende componist waarvan ze de muziek naar Parodius stijl hebben omgezet.

Of Parodius een aanrader is op de Super Nintendo? Wees daar maar zeker van, deze grappige shooter van Konami zal zowel liefhebbers van het genre bekoren maar ook fans van Gradius, Twinbee of Konami in het algemeen. En waar al die pinguins uit blijven komen is een grote vraag, maar je ziet soms hilarische scenes met ze. Vrolijke en kleurrijke graphics geven dit spel nog meer sfeer, en daar helpt de muziek ook nog eens goed bij. Als je ooit Parodius kan weten te scoren, moet je niet twijfelen en het simpelweg doen. Al is het maar om de o zo vreemde momenten die in dit spel zitten.

Score: 8,2/10